Sanal su kavramı, 1993 yılında Tony Allan tarafından ortaya atıldığında su fakiri MENA bölgelerinin geçimini nasıl sürdürebildiğini anlamlandırma üzerineydi. Allan'a göre bu ülkeler kısıtlı kaynaklarını su yoğun gıda ve tarım ürünlerini ithal ederek koruyorlardı. Günümüzde bu duruma farklı bir pencereden bakmayı mümkün kılan Immanuel Wallerstein, Dünya-Sistem Teorisi ile merkez ülkelerin kendi kaynaklarını ve doğasını korumak için Çevre ve Yarı-çevre ülkelerin rezervlerini kullanarak görünmeyen bir ekolojik sömürgecilik yaratıldığını gösteriyor.
İklim adaleti karbon ayak izinde olduğu gibi su maliyetlerine yansımıyor. Sanal su kavramı başlangıçta su fakiri ülkelerin kendini sürdürmesini ifade ederken zamanla bu kavramın tersine işlediğini gözlemliyoruz. Gelişmiş ülkelerin devasa tüketim talebi, gelişmemiş ve gelişmekte olan ülkelerin su yoğun ve ekolojik yükü ağır üretimi üstlenmesini beraberinde getirerek ağır bir gri ve mavi su ayak izi yaratmalarına yol açıyor. Neokolonyal anlayışın bir örneği olan bu durum, sanal su kavramına yeni bir bakış kazandırıyor.
Gıda, su ve geçim güvencesizliğini daha da derinleştiren iklim krizi, göç ve doğal kaynak rekabeti gibi zincirleme etkilerle istikrarsızlığı artırabiliyor. Bu durum kırılgan ülkelerde kıtlık ve biyoçeşitlilik kaybı ve benzeri krizlerin yaşanmasına zemin hazırladığından sanal su ticareti verilerden öte ele İklim güvenliği kapsamında alınması gereken önemli bir parametre olarak karşımıza çıkıyor.
markasıdır.
Haber Gönder
Okuyucu Yorumları 0 yorum